Przy ulicy Anielewicza 15A w Warszawie, na terenie historycznej ulicy Gęsiej, PROFBUD realizuje MURANO, inwestycję mieszkaniową w segmencie premium zaprojektowaną przez pracownię BBGK Architekci. Budynek zaprojektowano wokół idei architektury służącej regeneracji i zdrowej codzienności mieszkańców osiąganej poprzez przemyślaną formę, staranną selekcję materiałów oraz odpowiednią gospodarkę światłem w przestrzeni inwestycji.
MURANO powstaje na zielonej granicy Śródmieścia, w bezpośrednim sąsiedztwie Muzeum POLIN i Ogrodu Krasińskich. Przed wojną ulica Gęsia była jedną z najbardziej żywych ulic tej części miasta. Projekt nie odtwarza dawnej tkanki i nie interpretuje jej symbolicznie, lecz przywraca funkcję miejsca: mieszkania, usługi, codziennego życia w nowoczesnej formie.
Muranów to śródmieście w najlepszym wydaniu. To dzielnica o bardzo silnej tożsamości, gdzie historia, kultura i codzienne życie zawsze funkcjonowały obok siebie. Ważne jest dla nas, żeby na poziomie inwestycji historia tego miejsca była obecna naturalnie, w codziennym doświadczeniu mieszkańców. Chcemy, żeby MURANO zyskiwało z każdym kontaktem – mówi Anna Wojdyga, Dyrektor Handlowy PROFBUD.
Podczas prac odkryto oryginalny bruk dawnej ulicy Gęsiej. Został włączony w posadzki placu centralnego i skwerów, jako materialny ślad historii, a nie muzealny eksponat.
Architektura i forma
Bryła MURANO opiera się na klasycznym trójpodziale: aktywny parter, część mieszkaniowa, zielone zwieńczenie. Każde okno zaprojektowano jako kadr: panoramiczne przeszklenia kierują wzrok na zieleń Muranowa, przestrzeń wokół POLIN i panoramę Śródmieścia. Balkony i tarasy są realnym przedłużeniem mieszkań, a nie symbolicznym gestem.
Jednym z kluczowych wyzwań projektowych było sąsiedztwo Muzeum POLIN, budynku, który silnie definiuje tę część miasta.
Zaprojektowaliśmy MURANO jako architekturę współczesną, ale stonowaną: nie po to, by konkurować z muzeum, tylko by domknąć ten fragment miasta pierzeją odpowiedniej rangi i ożywić go przez nowe przestrzenie publiczne i usługi – mówi Mariusz Wronowski, architekt i dyrektor kreatywny BBGK Architekci.
Materiały, zieleń i przestrzenie wspólne
Elewacje wykonano z betonu barwionego w masie, o szlifowanej powierzchni z widocznym kruszywem. Ten sam materiał pojawia się na balkonach i tarasach. Spójność między fasadą a prywatną przestrzenią mieszkań była jednym z kluczowych założeń projektu.
Zależało nam, żeby materiał elewacji nie był tylko tłem, ale czymś, co odczuwa się z bliska. Większość budynków traci na jakości, kiedy się do nich podchodzi. W przypadku MURANO jakość widać niezależnie od perspektywy – dodaje Mariusz Wronowski.
Zwieńczeniem budynku jest zieleń, obecna na wielu poziomach, od parteru po dachy. Kaskadowa forma tworzy „zielone pagórki” widoczne z ulicy. Na siódmym piętrze zaprojektowano tarasy sąsiedzkie. Donice i ogrody pomyślano jako otwarty proces, mieszkańcy mogą je dalej rozwijać i personalizować.
Partery przeznaczono na małe lokale usługowe, kawiarnie i rzemiosło. To powrót do przedwojennej logiki ulicy Anielewicza: aktywnej, miejskiej, codziennej.
Chcielibyśmy, żeby za dziesięć czy dwadzieścia lat mieszkańcy i sąsiedzi mówili o MURANO, że to po prostu dobry budynek. Dobrze zaprojektowany, spokojny, z miejscami, do których chce się wracać – podsumowuje Anna Wojdyga.
